خانه پرسش و پاسخ احکام

آیا قسم خوردن به پیامبر و امامان در ماه رمضان سبب ابطال روزه است؟

  • بروزرسانی: جمعه 22 فروردين 1399
  • شناسه: 1802
  • بازدید: 6
  • منبع: موسسه رواق حکمت
  • چاپ:

آیا قسم خوردن به پیامبر و امامان در ماه رمضان سبب ابطال روزه است؟

آیا قسم خوردن به پیامبر و امامان در ماه رمضان سبب ابطال روزه است؟

سوال: تا جایی که می دانم قسم خوردن در ماه رمضان به پیامبر و امامان سبب ابطال روزه است آیا خواندن ادعیه که در آن قسم می خورد به این موارد نیز سبب ابطال است؟

پاسخ اجمالی

قسم خوردن از مبطلات روزه نیست بله اگر با قسم خوردن چیزی را به دروغ به خدا و پیغمبر (ص) و جانشینان آن حضرت عمداً نسبت دهد، ازاین جهت که از مصادیق دروغ بستن به خدا و پیغمبر (ص) و جانشینان پیغمبر (ع) است موجب بطلان روزه می شود.

اما قسم هایی که در دعاها آمده است قسم دروغ نیست بلکه از باب تاکید و اصرار بر استجابت دعا و درخواست از خداوند است و موجب باطل شدن روزه نمی شود.

پاسخ تفصیلی

جهت آشنایی بیشتر با مبطلات روزه مسائل مربوط به آن را متذکر می شویم:

در تو ضیح المسائل چنین آمده است: "نُه چیز روزه را باطل مى‏کند: اول: خوردن و آشامیدن، دوم: جماع، سوم: استمناء ، و استمناء آن است که انسان با خود کارى کند که منى از او بیرون آید. چهارم: دروغ بستن به خدا و پیغمبر صلى اللَّه علیه و آله و سلم و جانشینان پیغمبر علیهم السلام. پنجم: رساندن غبار غلیظ به حلق. ششم: فرو بردن تمام سر در آب. هفتم: باقى ماندن بر جنابت و حیض و نفاس تا اذان صبح. هشتم: اماله کردن با چیزهاى روان. نهم: قى کردن[1]. در توضیح مورد چهارم در مسأله دیگری چنین آمده است:"اگر روزه دار به گفتن یا به نوشتن یا به اشاره و مانند اینها به خدا و پیغمبر صلى اللَّه علیه و آله و سلم و جانشینان آن حضرت عمداً نسبت دروغ بدهد اگر چه فوراً بگوید دروغ گفتم یا توبه کند، روزه او باطل است و احتیاط واجب آن است که حضرت زهرا سلام اللَّه علیها و سایر پیغمبران و جانشینان آنان هم در این حکم فرقى ندارند.[2]

بنا براین قسم خوردن از مبطلات روزه نیست بله اگر با قسم خوردن چیزی را به دروغ به خدا و پیغمبر (ص) و جانشینان آن حضرت عمداً نسبت دهد ازاین جهت که از مصادیق دروغ بستن به خدا و پیغمبر (ص) و جانشینان پیغمبر (ع) است موجب بطلان روزه می شود.

اما قسم هایی که در دعاها آمده است قسم دروغ  و از مبطلات روزه نیست بلکه ازباب تاکید و اصرار بر استجابت دعا و درخواست از خداوند است که خداوند را به حق اولیاء اش و به حق مقدسات و مقربین درگاهش قسم می دهیم که خواسته ما را اجابت نماید.

 

پی نوشت ها:
[1] - توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج‏1، ص: 891.
[2] - توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج‏1، ص: 900 مسأله 1596.