خانه گنجینه اشعار امام زمان (عج)

نوگل نرگس شکفت امروز در باغ حَسَن

  • بروزرسانی: یکشنبه 17 فروردين 1399
  • شناسه: 1761
  • بازدید: 15
  • شاعر: سعدی زمان
  • چاپ:

نوگل نرگس شکفت امروز در باغ حَسَن

نوگل نرگس شکفت امروز در باغ حَسَن

میلادیه حضرت امام زمان عَجّلََ اللهُ تعالی فَرَجَهُ الشَّریف

نوگل نرگس شکفت امروز در باغ حَسَن
عالم امکان از این گل گشت پر مشک و ختن
این ندا آید بفرش از عرش با صوت علن
(افسر سلطان گل پیدا شد از طرف چمن
مقدمش یا رب مبارک باد بر سرو و سمن)

 

حُجَّةِ ابن العسکری کشّاف سرّ معنوی
پرتو افکن شد بعالم با جمال مهدوی
بلبل اندر شاخ گل گوید ببانگ پهلوی
(خوش به جای خویشتن بود این نشست خسروی
تا نشیند هر کسی اکنون به جای خویشتن)

 

مصدر لولاک احمد جدّ پاک و اطهرش
باب وی شیر خدا تاج کرامت بر سرش
عصمت کبری و ناموس الهی مادرش
(تا ابد معمور باد این خانه کز خاک درش
هر نفس با بوی رحمان می وزد باد یمن)

 

از قیام قامتش قائم سماوات و زمین
ملجاء مضطرّ و قلب عالم و ناموس دین
قائم آل محمد مظهر جان آفرین
(خنگ چوگانی چرخش رام شد در زیر زین
شهسوارا خوش به میدان آمدی گویی بزن)

 

ای خوش انروزی که بهر بسط داد و معدلت
تیغ تیزش برکند از ریشه جور معدلت
عُلویان بر سُفلیان گویند از این موهبت
(خاتم جم را بشارت ده به حسن خاتمت
کاسم اعظم کرد از او کوتاه دست اهرمن)

 

شهریارا کاخ دین محتاج بر تعمیر توست
مجری احکام قرآن حکمت و تدبیر توست
انتقام کشتگان از تیغ عالمگیر توست
(جویبار ملک را آب روان شمشیر توست
تو درخت عدل بنشان بیخ بدخواهان بکن)

 

جای تو خالی بدشت کربلا قوم عدو
حمله ور بر جدّ مظلومت شدند از چار سو
صولتی ظاهر نمود آن شاه خون آلوده رو
(شوکت پور پشنگ و تیغ عالم گیر او
در همه شهنامه ها شد داستان انجمن)

 

کودکان خرد سالش در نوای دلکشند
گرچه خود چون گل لطیفند و بصورت مهوشند
چون سپند اما ز قحط اب اندر اتشند
(گوشه گیران انتظار جلوۀ خوش می کشند
برشکن طرف کلاه و برقع از رخ برفکن)

 

تابش خورشید و قحط اب طفل شیر خوار
مادر خشکیده پستانش ز اصغر شرمسار
گوید اندر شام لیکن پور هند بی وقار
(ای صبا بر ساقی بزم اتابک عرضه دار
تا از آن جام زرافشان جرعه ای بخشد به من)

 

تا نفس باقیست « سعدیِّ زمان » منشین خموش
در مدیح مهدی قائم ز جان و دل بکوش
دوش میکردم تفأل ناگه آمد این سروش
(مشورت با عقل کردم گفت «حافظ» می بنوش
ساقیا می ده به قول مستشار مؤتمن)